13/12/2017

RSS

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Μελέτιος Σακελλαρόπουλος (1854 – 1933)

28/08/2013

1377414872959Ομιλία του Μοναχού π. Σιλουανού Σφυρίου αδελφού της Ι. Μ. Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Σπάρτης για τον μακαριστό Μητροπολίτη Μεσσηνίας κυρό Μελέτιο Σακελλαρόπουλο.

(Η ομιλία εκφωνήθηκε την Κυριακή 25 Αυγούστου 2013 με την ευκαιρία συμπληρώσεως 80 χρόνων από την προς Κύριον εκδημία του).

Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας κ. κ. Εστάθιε

Σεβαστο πατέρες

γαπητοδελφο

Ἔχουν περάσει γδόντα χρόνια π τν πρς Θεν κδημία το πάλαι ποτε Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κυροῦ Μελετίου, τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ κκλησιαστικοἀνδρός κα μεγάλου πνευματικοναστήματος τς λλαδικς κκλησίας μας, κα μνήμη του παραμένει ἀκόμα ζωνταν μέσα στς ψυχς κα στς καρδις λων τν χριστιανν, διαιτέρως δκείνων πονήκουν στ Χριστεπώνυμο πλήρωμα δυ μητροπόλεων, οποες μέσα σ μία μιλλα γάπης διεκδικον τν γία του μορφ καθεμι γι τν αυτό της, τῆςνδοξης Μητροπόλεως Μονεμβασίας κα Σπάρτης, ἡ ὁποία τν γέννησε κα τν νέθρεψε, καί τῆς δελφῆς πρός αὐτήν Μητροπόλεως Μεσσηνίας, ἡ ὁποία εὐτύχησε καί εὐλογήθηκε ἀπό τό Θεό νά τόν ἔχει ἐπί μία τριακονταετία περίπου γγελο κα Ποιμένα της. λλ κα δική μας ἱστορική Μονή τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Σπάρτης, εκλες καειθαλλής βλαστς τς ποίας πρξε οίδιμος μητροπολίτης Μελέτιος, χει κάθε λόγο ν χαίρεται κα νγάλλεται, ν σεμνύνεται κα ν καυχται ν Κυρίῳ γι τξιο τέκνο της.

Ὁ ἐκ Βασσαρᾶ τς Λακωνίας ρμώμενος μακαριστς εράρχης Μελέτιος Σακελλαρόπουλος πρξε πολυσχιδς προσωπικότητα τν ποία Κύριός μας ελόγησε μ πλούσια κα πολλ χαρίσματα.

Τν διέκριναν σύνεση κα αστηρότητα το βίου συνδυασμένες μ τν φιλανθρωπία κα τν πρς τος λαχίστους δελφος το Κυρίου εσπλαχνία κα κατανόηση.

πίσης τν διέκριναν μία φιλομάθεια κα μία ρμ πρς τν πόκτηση νώτερης θεωρητικς καπιστημονικς γνώσης συνδυασμένη μ τν σωστντίληψη περ το πρακτέου κα τν κανότητα ποτελεσματικς σκησης το τεράστιου κα κοπιώδους ργου τς διοικήσεως κα διαποίμανσης μίας λόκληρης κκλησιαστικς παρχίας.

κατ κόσμον Μιχαλ Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε στ χωρι Βασσαρᾶς τς Λακεδαίμονος τ 1852. πατέρας τουταν ερέας κα μετέδωσε στν βλαστό του, τν γάπη του πρς τν κκλησία το Χριστο.

Τελείωσε τ δημοτικ σχολεο το χωριο του κα συνέχισε τς σπουδς του στλληνικ Σχολεο τς Σπάρτης. κολούθως γινε δόκιμος μοναχς στν ερ Μονγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Μ προτροπ τοεροκήρυκα π.ερόθεου Μητρόπουλου, στάλη π τν Μον τς μετανοίας του, γι τν λοκλήρωση τν γκυκλίων σπουδν του, στ Γυμνάσιο Σπάρτης. ξίζει ν σημειώσουμε τι τότε καθηγούμενος τς ερς Μονς μας Παΐσιος Ζαχαρακόπουλος, κα ατς καταγόμενος κ Βασσαρᾶ, τν στήριζε λικ κα τν καθοδήγησε πνευματικ στ πρτα του βήματα μέσα στν κμάζουσα ερ Μονὴ, τν ποία γάπησε μ πάθος κανθεο ζλο.

2Τν Πρωτοχρονι το 1878 κείρεται μοναχς τς ερς μας Μονς. Τ καλοκαίρι το ἰδίου τους λαμβάνει τν πρτο βαθμ τς ερωσύνης π τν Μητροπολίτη Φωκίδος Δαυίδ, στν Ἱερ Να τς γίας Τριάδος Πειραις. Τ 1879 ἐγγράφεται στν Θεολογικ σχολ τοθνικο κα Καποδιστριακο Πανεπιστημίου θηνν, π τποο ποφοίτησε τ 1885. Μετ τν ποφοίτησή του διορίζεται Σχολάρχης στλιβέρι τς Εὐβοίας, νργότερα μετατίθεται στ Σπάρτη κα μετ ξαν στν Εβοια, στν Κάρυστο. Στς 8 ουλίου 1890 κι ντας 12 χρόνια στν πρτο βαθμ τς ερωσύνης μητροπολίτης Πατρν Δαμασκηνός, τν χειροτονεῖ Πρεσβύτερο κι μέσως διορίζεται γι λίγο χρονικ διάστημα καθηγητς στν μέση κπαίδευση.

Λόγῳ τν πολλν προσόντων του κα τοθους του λληνικ Κυβέρνηση τν διορίζει στν θέση φημερίου τῆς Ἑλληνικς κοινότητας το Μονάχου – Γερμανίας.

Στ Μόναχο νέπτυξε πλούσια ποιμαντικ καί κοινωνική δράση. Ἐνδεικτικά ἀναφέρουμε ὅτι ἀπό τίς πρῶτες του μέριμνες στή νέα του πατρίδα ἦταν νά συσταθεῖ μεταξ τν μελν τς παροικίας «Ταμεο ρωγς τν ἀπόρων σπουδαστν». Ἐπίσης πολέμησε μ διάφορους τρόπους τος ρχαιοκάπηλους, οποοι δροσαν στν λλάδα μεταφέροντας σημαντικς ρχαιότητες στξωτερικ καδίως στ Γερμανία.

ξαιτίας τν νεργειν του κατάφερε ν ψηφισθε εδικς νόμος κατ τν ρχαιοκαπήλων. πίσης στήριξε κα ἄλλους μοθρήσκους του στ Μόναχο, ἰδιαιτέρως Ρώσσους, μδιαίτερο νδιαφέρον καγάπη κα γι’ ατ του τ δράση τιμήθηκε ὑπ τῆς Ρωσικῆς Κυβερνήσεως μ τ παράσημο τς γίας ννας. Τ 1901 πέστρεψε στν λλάδα κα διορίστηκε Α΄ Γραμματέας, δηλαδρχιγραμματέας τς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος στν θήνα. Στ νέα του καθήκοντα Μελέτιος διακρίθηκε γι τν ζλο, τν πευθυνότητα κα τ σύνεσή του, διαίτερα κατ τν δύσκολη γιά τήν Ἐκκλησία ἐκείνη περίοδο, κατά τήν ὁποία Μητροπολίτης θηνν Προκόπιος πιεζόμενος ἀφόρητα ἀπό τά ἔντονα γεγονότα καί τίς άναταραχές πού εἶχαν ξεσπάσειμέ ἀφορμή τό ζήτημα τῆς μετάφρασης τοῦ Εὐαγγελίου στή δημοτική γλῶσσα, τὰ γνωστά «Εαγγελικ», παραιτήθηκε. Μνέργειες ἐπίσης τοῦ Μελετίου, οἱ ὁποῖες δείχνουν τόσο τό εὗρος τῶν ἐνδιαφερόντων καί ὁραματισμῶν τοῦ ἀνδρός ὅσο καί τήν ἀγωνία του γιά τή διαφύλαξη, διατήρηση καί αὔξηση τοῦ πνευματικοῦ καί πολιτισμικοῦ πλούτου τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας παραδόσεως, δρύθηκε Σχολ Βυζαντινς Μουσικς στδεο θηνν, μ πρτο μουσικοδιδάσκαλό της τν Πρωτοψάλτη Κωνσταντνο Ψάχο. Ἡ σημασία καί οἱ εὐεργετικές γιά τό Γένος μας συνέπειες αὐτῆς τῆς πρωτοβουλίας, σήμερα, μετά ἀπό τόσα χρόνια, μποροῦν νά ἐκτιμηθοῦν στίς πραγματικές τους διαστάσεις.

Ἱεραρχία τς κκλησίας τς λλάδος ναγνωρίζοντας, λοιπόν, τ προσόντα κα τν προσφορ τοἄξιου ατοκληρικο τν ξέλεξε Μητροπολίτη Μεσσηνίας. χειροτονία του σπίσκοπο γινε στς 8 ουλίου 1904. Μελέτιος στν νέα του διακονία μερίμνησε διαίτερα γι τν ποιμαντικ θεραπεία το κλήρου κα το λαο. Τ 1905 δρυσε τν «ερατικό Σύνδεσμο Μεσσηνίας» κα πρόσεξε πολ τν πιλογ τν ποψήφιων ερέων ὥστε νχουν τπαραίτητα προσόντα κα ν προάγουν τκκλησιαστικθος. γωνίστηκε μέσα π τ κηρύγματά του κα μγκυκλίους κατ τς πιορκίας κα βλασφημίας, πρ τς τακτικς ξομολογήσεως, ὀργάνωσε τή θεία λατρεία μέ τή χρήση γνήσιων λικν προσφορν πρς τν οκο το Θεο καί ἐν τέλει κατόρθωσε νπιβάλει ἄριστη τάξη στν πισκοπή του.

Συνέστησε λαϊκ συσσίτια κατ τν περίοδο τν βαλκανικν πολέμων 1912 – 1913 κα μερίμνησε γιά τήν νίσχυση τν οκογενειν τν πιστράτων καπόρων. δρυσε Νοσηλευτήριο Σανατόριο γι τος πορους φυματικος στν διαλυμένη Μόνη τοῦ Προφήτη λία, μερίμνησε γι τν πρόσκοπτη λειτουργία τολεξανδράκειου Νοσοκομείου κα ἵδρυσε τ θεραπευτήριο «θώμη» στν Βυτίνα γι τν ποκατάσταση τς γείας φυματικν, που πολλοί φυματικοί μπόρεσαν νποθεραπευτον κα ν γυρίσουν στς οκογένειές τους. Ἵδρυσε γηροκομεο κα πτωχοκομεῖο, σύλλογο Παιδονομίας κα σχολεα πόρων παιδιν κα λαϊκή σχολή κα Λαϊκ Βιβλιοθήκη στν ποία κληροδότησε τν πλούσια τομική του βιβλιοθήκη.

Μ δικές του φροντίδες κατόρθωσε νλευθερωθον ἀπό τά χρέη τους ο Μονς τς πισκοπς του καί νπανακτήσουν τς χαμένες περιουσίες τους. Καθιέρωσε τήσιες γενικς συνελεύσεις τν φημερίων τς πισκοπς, τς ποες κατεύθυνε μ σύνεση ἐπιλύοντας τ διάφορα θέματα πού προέκυπταν. Σ ατς κανε τς κατάλληλες εσηγήσεις σ τρέχοντα ποιμαντικ θέματα κκλησιαστικς φύσεως. τσι τ 1905 ἱδρύει Σύνδεσμο τν φημερίων πρς περίθαλψιν τν πτωχν καπόρων π τν πωνυμίαν «Ἱερατικς Σύνδεσμος Μεσσηνίας».

νήγειρε στό Μανιάκι, στ χρο τς στορικς μάχης, ναΰδριον – μαυσωλεο κα συγκέντρωσε τστ τν ρώων τς μάχης. Συνέστησε τό 1917 στν Καλαμάτα κπαιδευτικόν ερατικόν Σύλλογον μέ ἀπώτερο σκοπό τήν δρυση ερατικς Σχολς.

Μοκνες φροντίδες κατάφερε ννοικοδομήσει Ἐπισκοπικ Μέγαρο. Μ δική του πρωτοβουλία ἐπέτυχε ς συνοδικς τ 1908-1909 νά λύσει τ θέμα πο προέκυψε γι τν διορισμ ψαλτν κα νεωκόρων, καί μ γνωμάτευση τοῦ εσαγγελέως τορείου Πάγου κ. Τζιβανόπουλου πέτυχε νά ναγνωριστεῖ στν κκλησία τποκλειστικ δικαίωμα διορισμο ψαλτν κα νεωκόρων.

πίσης, κατάφερε ν ψηφιστε νόμος γι τ σύσταση Γενικοκκλησιαστικο Ταμείου.

Μ παρέμβασή του ψηφίζεται Νόμος ποπαγορεύει τ διεξαγωγκλογν ντς τοερο Ναοῦ,θος παράδεκτο γι τν κκλησιαστικ μας παράδοση.

παιξε πρωταγωνιστικ ρόλο στν ναθεώρηση κα σύνταξη τς κκλησιαστικς Νομοθεσίας μετέχοντας στν νομοπαρασκευαστικπιτροπή.

Μεσσηνίας Μελέτιος διακρίθηκε γι τν βαθι θεολογική του γνώση εδικ σ θέματα Κανονικο Δικαίου. Δημοσίευσε ρκετἄρθρα στν θηναϊκ τύπο, νκδόθηκαν καρκετ θεολογικ βιβλία του ὅπως :

1) νάστασης τοησο Χριστο κα σπουδαιότης ατς (μετάφραση κ τοῦ γαλλικοῦ, κδοθέν τ 1890)

2) Τκκλησιαστικὸν Δίκαιον (κδοθν τ 1898)

3) ν Μονάχῳ Ἑλληνικκκλησία (κδοθν τ 1899)

4) βίος τοησο Χριστο

5) Λόγοι κα Διδαχς

6) λληλοβοήθεια τν πρώτων Χριστιανν (μετάφραση κ το γαλλικο)

7) θεσμς τς κκλησίας περ τογγαμου καγαμου Κλήρου

8) Ἡ κόμη τν κληρικν

9) Κατ το προσηλυτισμο

10) κκλησία κα Πολιτεία

11) ποιν τς κπτώσεως τν πισκόπων (κδοθέν τ 1927)

12) Καργο τποο δν κδόθηκε : «Βελτίωση τοκκλησιαστικο Δικαίου»

είμνηστος Μελέτιος τό 1921 φερε πρς κδοση κα τ σπουδαο βιβλίο του «Ἡ ερ Μον τν γίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων» κάτι πολειπε μέχρι κείνη τ στιγμ κα τποο βρῆκε μεγάλη πήχηση στος φιλομόναχους χριστιανος τς ποχς.

Ὅμως λο ατ τ μεγάλο συγγραφικργο, καθώς καί τ μεγαλόπρεπα ἔργα φιλανθρωπίας κα κοινωνικς προσφορς ρθε ννακόψει βίαια ἡ νέλπιστη φορά καξέλιξη τν πραγμάτων. Κατ τν περίοδο τν πολιτικν ταραχν, μποκορύφωμα τν θνικ διχασμό, Μητροπολίτης Μελέτιος πηρεασμένος π τν νταση τν πολιτικν καταστάσεων κα τ δίνη τν πολιτικν παθν ἐτάχθη πρ τοναθέματος κατ το Βενιζέλου (1916) γι’ ατ καργότερα κηρύχθηκε κπτωτος π τν πισκοπικό του θρόνο. Τότε, λθε ς ξόριστος στν Μον τς μετανοίας του, τος γίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες καζησε ξαν τν μοναχικ ζω προσευχόμενος κα ταπεινούμενος μαζ μ τος γαπημένους του πατέρες οποοι πραγματικ τν λάτρευαν γι τσκητικό του φρόνημα κα τν λιτ ζωή του. Γι τρία χρόνια ντιμετώπισε τν προσωπική του δοκιμασία μξιοθαύμαστο θάρρος καγκαρτέρηση, ὡς γνήσιος εράρχης τς κκλησίας μας κανώτερος πνευματικς νθρωπος. Δν πέτρεψε στν αυτό του ν καταποθεῖ καί νά καταβληθεπ τ πνεμα τς θυμίας κα τς λύπης, ντιθέτως μάλιστα πεστράτευσε μεγάλες ψυχικς κα πνευματικς δυνάμεις στε κα τος παραμελημένους κα ξεχασμένους κώδικες τς Μονς μποδειγματικ μέθοδο ν ταξινομήσει κα τν στορία της μ προσεκτικλεγχο κα τ μέγιστη δυνατξιοποίηση τοπάρχοντος στορικολικο ν συγγράψει. Γι’ ατ τ σπουδαο ργο Μονή τοῦ φείλει εγνωμοσύνη κα τοπονέμει τ δίκαιο παινό της.

Μ τν πολιτικλλαγ το 1920 ποιν του κυρώθηκε καἔτσιδιος πανλθε δικαιωμένος στ μητροπολιτική του ἕδρα, που μέχρι τ τέλος το βίου του συνέχισε νά ναπτύσσει πλούσιο ποιμαντικ κα φιλανθρωπικργο. Κατάφορτος π πολύτιμη πείρα ζυμωμένη μ τος ψυχικος κόπους κα τν νθρώπινο πόνο το τριετος ατοεγκλεισμο του στὑπήνεμο κασφαλς λιμάνι τς Μονς τν γίων Τεσσαράκοντα, ὁ Μελέτιος, πέδειξε σπάνια μεγαλοψυχία πνίγοντας μέσα του κάθε ασθημα ντεκδίκησης κα διδάσκοντας μπρακτα τν νεξικακία κα τν καταλλαγὴ, ὅ,τι δηλαδή κείνη τν ρα χρειαζόταν τθνος μας τό ὁποῖο ὑπέμενε ἄδικα τν σχατη ταπείνωση νς νέλπιστου κα ἀπάνθρωπου ξερριζωμοῦ. Ἔτσι ἐκπληρώνοντας τό ἐθνικό καί χριστιανικό του χρέος ποδέχθηκε μ τν γάπη τορχιποίμενος Χριστο τ κύματα τν προσφύγων το Μικρασιατικολληνισμο, τποῖα κατέφθαναν ξαθλιωμένα κα ταλαιπωρημένα στ Μητέρα λλάδα.

λαμπρός Ἱεράρχης Μεσσηνίας Μελέτιος γκατέλειψε τά ἐγκόσμια στς 17 ουνίου 1933, πειτα π μακροχρόνια σθένεια τν νεφρν σλικία 81 τν. Στν ξόδιο κολουθία του, ποία τελέσθηκε στν ερ Μητροπολιτικ Να τς παπαντς Καλαμάτας προεξρχε τότε ρχιεπίσκοπος θηνν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος.

ταφ του γινε στ Δημοτικ Κοιμητήριο Καλαμάτας. μακαριστς Μελέτιος γι τ πλούσιο ποιμαντικό, πιστημονικ κα φιλανθρωπικό του ργο, τιμήθηκε μ τν Ταξιάρχη το Ρωσικο Ατοκρατορικο Τάγματος τς γίας ννας, μ τ Χρυσ Σταυρ τν πποτν τολληνικο Βασιλικο Τάγματος το Σωτρος κα μ τ Χρυσ Σταυρ τν πποτν τοταλικο Τάγματος τογίου Μαυρικίου.

λάχιστο μνημόσυνο, Σεβασμιώτατε, ς εναι ατ μικρναφορ στ μεγάλο κκλησιαστικἄνδρα πο σφράγισε μία δύσκολη περίοδο μργα γάπης κα προσφορς στ συνάνθρωπο καν γένει προσέφερε τ μέγιστα στν γία μας κκλησία. ς χουμε τν εχή του.