11/12/2017

RSS

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 937Η

13/08/2013

Π ρ ς

Τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τς ερς Μητροπόλεώς μας.

Χριστιανοί μου Ἀγαπητοί,

Ἡ Μεγάλη γιορτή τῆς Μάνας μας, τῆς Παναγιᾶς, ἔφθασε γιά μία φορά ἀκόμη. Ἄν χαίρεται ἡ ψυχή μας, ἄν δακρύζουν τά μάτια μας, ἄν πανηγυρίζει ὁλόκληρη ἡ οἰκογένειά μας στή γιορτή τῆς Μάνας πού μᾶς ἔφερε σ’ αὐτόν τόν κόσμο, ἀναλογισθεῖτε πόσο πρέπει νά χαιρόμαστε, νά δακρύζουμε καί νά πανηγυρίζουμε στή γιορτή τῆς Μεγάλης  Μάνας μας, τῆς Παναγιᾶς, πού μᾶς προστατεύει σ’ αὐτή τή ζωή καί μᾶς ἐξασφαλίζει μέ τή μεσιτεία της, τήν ἱκεσία της καί τή θερμή προσευχή της στόν Υἱό καί Θεό της, τήν αἰωνιότητα, πού εἶναι καί ὁ ἐπί γῆς προορισμός μας. 

Δέν ὑπάρχει χριστιανός ὀρθόδοξος πού νά μήν ἔχει ἀγάπη στό ἀνεπανάληπτο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅπως δέν μπορεῖ νά ὀνομάζεται ἄνθρωπος αὐτός πού δέν ἀγαπᾶ τή μητέρα πού τόν γέννησε, ἔτσι δέν μπορεῖ νά ὀνομάζεται χριστιανός αὐτός πού δέν ἀγαπᾶ καί δέν εὐλαβεῖται τό θεοχαρίτωτο πρόσωπο τῆς Θεοτόκου.

Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος πού νά μήν ἐπικαλέστηκε στίς δύσκολες στιγμές τῆς ζωῆς του τήν προστασία καί τή βοήθειά της, γιατί ἡ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει ἀποδείξει ὅτι εὑρίσκεται πολύ κοντά μας σ’ὅλες τίς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς μας καί ἰδιαίτερα στίς δύσκολες στιγμές μας. Εἶναι κοντά μας στίς στιγμές τίς δύσκολες, τῆς ἀποτυχίας, τῆς ἀρρώστιας, τῆς ἐγκατάλειψης, τοῦ πειρασμοῦ καί τοῦ τραυματισμοῦ μας ἀπό τά ποικίλα βέλη τοῦ πονηροῦ. Καί τότε προπάντων, πού ἀπογοητευμένοι ἀπό τήν ἐγκατάλειψη τῶν δικῶν μας ἀνθρώπων, φίλων, συγγενῶν καί εὐεργετημένων, Ἐκείνη προβάλλει ἐπιβλητικά καί μᾶς λέγει στοργικά: «Παιδί μου, ἐγώ εἶμαι κοντά σου. Μή φοβᾶσαι. Ἐγώ καί Μητέρα σου, ἐγώ καί Ἀδελφή σου, ἐγώ καί Προστάτις σου, ἐγώ καί Μεσίτρειά σου».

Κάι ὁ πονεμένος καί πληγωμένος ἄνθρωπος συζητάει μαζί της, ὅπως μέ τή στοργική του μητέρα. Καί ἄν τήν ἴδια στιγμή δέν πάρει αὐτό πού ζητάει, αἰσθάνεται ἀνακούφιση, γιατί εἶπε τό παράπονό του, γιατί ἄνοιξε τήν καρδιά του καί ἐκτονώθηκε. Καί περιμένει τήν κατάλληλη στιγμή νά ὁλοκληρωθεῖ τό αἴτημά του.

Γνωρίζει ὁ καλός καί συνειδητός χριστιανός ὅτι ὁ Θεός κάποτε φαίνεται πώς δέν ἀκούει, κάποτε περιμένει μιά προσευχή ζυμωμένη μέ μιά πιό δυνατή πίστη, γιά νά συντελεστεῖ τό θαῦμα. Γνωρίζει ὅτι πρέπει νά καταλάβουμε περισσότερο τήν ἀξία  αὐτοῦ πού ζητᾶμε, γι’αὐτό ἀργεῖ νά τό δώσει. Ἀκόμη ὁ πιστός χριστιανός, πού ἔχει ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, ἱκανοποιεῖται μόνο καί μόνο γιατί τό ζήτησε, ἀνεξάρτητα ἄν τό ἔλαβε. Διατυπώνει τό αἴτημα κατά ἀπομίμηση τῆς προσευχῆς ἑνός μεγάλου ἀσκητοῦ πού ἔλεγε στήν προσευχή του «ἄν θέλεις, ὅταν θέλεις καί ὅπως θέλεις», γιατί γνωρίζει Ἐκεῖνος καλύτερα ἀπό ἐμᾶς τί μᾶς ὠφελεῖ καί τί μᾶς βλάπτει.

Αὐτή θά πρέπει νά εἶναι καί ἡ στάση μας, ὅταν μπροστά μας ἔχουμε τήν Παναγία μας, πού εἶναι «πάντων τῶν Χριστιανῶν τό καταφύγιον».

Μακάρι ὅλοι μας νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ἔχουμε Μάνα στοργική τήν ἴδια Μάνα τοῦ Χριστοῦ. Μακάρι πάντα νά τήν ἔχουμε στή σκέψη μας καί στήν καρδιά μας, γιατί ποτέ δέ θά θέλουμε νά τήν πικράνουμε μέ τά βλάσφημα λόγια μας, μέ τούς αἰσχρούς λογισμούς μας καί μέ τά ἁμαρτωλά ἔργα μας. Μακάρι νά γνωρίζει ὁ καθένας μας τί εἶναι αὐτό πού εὐχαριστεῖ τήν Κυρία τῶν Ἀγγέλων καί τί εἶναι αὐτό πού τήν πικραίνει. Μακάρι νά μάθουμε, ὅτι τήν πικραίνει ὁ πονηρός λογισμός μας, τά ἀπρεπῆ λόγια μας καί τά παράνομα ἔργα μας. Νά μάθουμε, ὅτι χαίρεται, ὅταν ἀγωνιζόμαστε γιά τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς μας, γιά τή διατήρηση ἀνόθευτης τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας καί γιά τήν ἐπιθυμία μας νά γίνουμε κληρονόμοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Μέ αὐτές τίς σκέψεις χαιρετίζω ὅλους τούς εὐλαβεῖς χριστιανούς τῆς Μητροπόλεώς μας πού κατακλύζουν τούς ἱερούς Ναούς σήμερα καί μάλιστα ἐκείνους πού φέρουν τό ὄνομά της.

Καλωσορίζω στήν ἀθάνατη πατρίδα μας τούς ἀγαπημένους ὁμογενεῖς μας, πού μέ ἔκαναν νά χαίρομαι καί νά καυχᾶμαι γι’ αὐτούς, ἀφοῦ ὅπου εὑρίσκονται  στήν ξενιτειά ἄκουσαν τήν ἔκκλησή μου καί ἀνταποκρίθηκαν μέ ὅ,τι μποροῦσαν, προκειμένου νά συνεχίσουν τά Ἱδρύματά μας νά προσφέρουν τή στοργή καί τήν περίθαλψη στούς ἀνήμπορους ἀδελφούς μας. Τούς καλῶ, ἐπιπλέον, στίς 19 Αὐγούστου, ἡμέρα Δευτέρα καί ὥρα 7.30 τό ἀπόγευμα, στό προαύλιο τοῦ Ἀσύλου Ἀνιάτωνστή Σπάρτη, προκειμένου μαζί μέ ἕνα λιτό κέρασμα νά τούς ἐκφράσω καί ἀπό κοντά τίς  εὐγνώμονες εὐχαριστίες μου.

Δεχθεῖτε ὅλοι τίς ἐγκάρδιες εὐχές μου γιά τήν ὑγεία σας καί τή μακροημέρευσή σας. Εὔχομαι ἡ Παναγία μας νά εἶναι πάντα μαζί σας.

Εὐχέτης θερμός πρός Κύριον

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ὁ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ