14/08/2020

RSS

«Ἡ Ἐσταυρωμένη ἀγάπη» , του Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου

18/04/2011

γάπη το Θεο γι τν νθρωπο κδηλώνεται μ πολλος τρόπους κα γι’  ατ χει κα πολλ νόματα.

ταν βλέπουμε τν στροποίκιλτο ορανό, τν χαν κεανό, τν νθόσπαρτη γ κα τ χιονοσκέπαστα βουν, θαυμάζουμε τν πανσοφία το Θεο κα τν παντοδυναμία του. ταν μαθαίνουμε πς λα ατ γιναν π γάπη γι τν ξυπηρέτηση κα διευκόλυνση το νθρώπου, τότε νομάζουμε τν γάπη το Δημιουργική.

ταν μ προσοχ μελετομε καθνας μ τν τρόπο του λα σα βλέπουμε γύρω μας κα τ θαυμάζομε γι τν κίνησή τους, γι τν κύκλο τς ζως τους, γι τν προορισμό τους κα βεβαιωνόμαστε, τι λα συντηρονται κα καθοδηγονται π τν νύστακτη φροντίδα το Δημιουργο τους, τότε νομάζουμε τν γάπη του συντηρητικ κα προνοητική.

Διαβάζοντας τ ερ κείμενα τς Παλαις κα Καινς Διαθήκης, πο εναι τ στόμα το Θεο κα  χουν αώνιο κρος, μαθαίνουμε τι, το ποτέλεσμα κάθε παρανομίας μας πρέπει ν εναι θάνατος.<<Τ ψώνια τς μαρτίας θάνατος>>, καί <<πάσα παράβασις κα παρακο λαμβάνει νδικον μισθαποδοσίας>>.

μως διαπιστώνουμε πς δν ρχεται πάντα ς πικρς καρπς τς νομίας μας θάνατος, γιατί πεμβαίνει γάπη κα μακροθυμία Του κα λέγει <<ο θέλω τν θάνατον το μαρτωλο ς τ πιστρέψαι κα ζν ατόν>>. Τότε γεμάτοι εγνωμοσύνη ναφωνομε <<Δόξα τ μακροθυμί σου Κύριε,  δόξα σοί>> κα χαρακτηρίζουμε ατ τν γάπη ς νεκτική.

Θαυμάζουμε κόμη τν ρχομό Του στν γ κα προσπαθομε ν ρμηνεύσουμε τν γία Σάρκωση μ τ μέτρα τ δικά μας, χωρς ν τ καταφέρνουμε, γιατί << ο φέρει τ μυστήριον ρευνα>>. μως, κα τότε βλέπουμε τι ατ ταπείνωση το Θεο εναι τραν πόδειξη τς γάπης Του γι τν πεσόντα νθρωπο, φο λθε στν γ γι ν νέβουμε μες στν ορανό, γινε Θες ν νθρωπος, γι ν θεοποιήσει τν νθρωπο, κα τότε χαρακτηρίζουμε τν γάπη του σαρκωμένη.

πάρχει κα μία λλη γάπη πο δίδει κα στς λλες ξία κα ατ εναι σταυρωμένη γάπη.

μεγάλη θυσία το Γολγοθ κα πρ πάντων ατς διος τίμιος Σταυρς εναι τ πιστοποιητικ τς ναμφισβήτητης γάπης το Κυρίου μας.

σταυρωμένη γάπη π τ ψος το Σταυρο θ σελαγίζει στ πέρατα τς γς κα θ διαλαλε τν ξία τς ψυχς μας κα τ μέτρο τς στοργς το Πλάστη γι τ πλάσμα του.

Ατ σταυρωμένη γάπη πολυμερς κα πολυτρόπως μας διδάσκει κα μς καθοδηγε, δίως στς στιγμς τν δοκιμασιν μας κα το πειρασμο.

γιος Μακάριος Αγύπτιος λεγε χαρακτηριστικά: γεωργς φοράει τ παλι το ροχα, τ ροχα τς δουλεις παίρνει κα τ ργαλεα κα βγαίνει ν καλλιεργήσει τ χωράφι του πο εναι γεμάτο γκάθια. Μ πομον κα πιμον καταφέρνει ν το λλάξει κα τν μορφ κα τ βοηθάει ν φέρει καρπος, γι ν εναι χρήσιμο.

Κα Κύριός μας κανε τ διο. Φόρεσε τ σάρκα τ δική μας,  πο ταν παλι κα λερωμένη, χωρς κενος ποτ ν συμμετέχει στν μαρτία, πρε κα τν Τίμιο Σταυρ ς ργαλεο κα ργάζεται στν ρημη ψυχή μας, πο εναι γεμάτη γκάθια, μ σκοπ κα ατ ν ξεριζώσει κα λουλούδια χρήσιμα δένδρα ν φυτεύσει κα ν καλλιεργήσει, γι ν γίνουμε χρήσιμοι κα φέλιμοι.

γιος φραμ Σύρος, πνευματοφόρος κα θεοφώτιστος ατς σκητς, στ λόγο του γι τν Σταυρ το Κυρίου μεταξ τν λλων παρατηρε:<< Τίμιος Σταυρς εναι καύχημα καυχημάτων. ς τν τυπώσουμε στ μέτωπό μας, στ χέρια μας κα στ πόδια μας κα στ ροχα μας. Εναι νικητς θανάτου, λπίδα τν πιστν, φς τς οκουμένης, κλειδ παραδείσου, τ φυλαχτ τν πιστν. Ατ τ σημεο ν κάνουμε, ταν κοιμόμαστε, ταν σηκωνόμαστε, ταν τρμε, ταν πίνουμε, ταν ταξιδεύουμε, κα τότε δν θ φοβούμστε τίποτε  μλλον θ μς φοβεται χθρός  μας, διάβολος, διότι κενος <<φρίττει και τρέμει μ φέρων καθορν ατο τν δύναμιν>>.

λήθεια μ τί πρόσωπο ν σταθομε πέναντι στν σταυρωμένο, γι ν το μιλήσουμε κα γι ν διαμαρτυρηθομε;

κενος δειξε μία προσμέτρητη γάπη γι τ πλάσμα Του, πο τν νομάζουμε Δημιουργική, Προνοητική, Συντηρητική, νεκτική, Σαρκωμένη κα σταυρωμένη. Γι’  ατ τν νυπολόγιστη προσφορ το ο νθρωποι μ τήν χαρακτήριστη κα χάριστη συμπεριφορ τους τν σταύρωσαν σωματικ κα το πλήγωσαν ατ τν γάπη.

πόνος, λέγουν ο πιστήμονες, βιώνεται νάλογα μ τν πόσταση το καθενός. σο πι τέλειος εναι κάποιος τόσο περισσότερο νοιώθει τν πόνο. ταν κόψεις τν ορ μις σαύρας, θ πονέσει, λλ λιγότερο π τ λογο, ταν θ το κόψεις τ δική του ορά. πόνος το νθρώπου γι τν φαίρεση νς τμήματος το σώματός του εναι κόμη πι μεγάλος, γιατί τελειότερος εναι ργανισμός του κα προστίθεται κοντ στν σωματικ κα ψυχικς πόνος.

Φανταστετε πόσο μεγάλος ταν πόνος το Κυρίου μας κατ τν Σταύρωσή του, φο κενος ταν κα νθρωπος κα ψυχ το εχε λες τς ρετς στν πόλυτο βαθμό.

Πέραν ατο τ μαρτύριο το Σταυρο το Κυρίου μας δν ταν στιγμιαο, λλά το βίωσε λα τ χρόνια τς πιγείας ζως Του, π τν γέννησή Του μέχρι τ θάνατο, π το Σταυρο . ς τέλειος Θες ξερε μ λεπτομέρειες τ Φρικτ πάθη Του κα τ ζοσε π μικρ παιδί. βλεπε, λέγουν ο Πατέρες τς κκλησίας μας, τ χέρια Του, ταν ταν μικρ παιδ, κα μ τν ματι Το σημάδευε τ θέση τν καρφιν τς Σταυρώσεως.

Μπροστ σ’  λα ατ τ θαυμαστ κα ξαίσια, τ κπληκτικ τ πέραν πάσης περιγραφς γεγονότα τς ζως του, μπροστ στς εεργεσίες κα ελογίες πο πρόσφερε στος νθρώπους , ποιά εναι δική μας προσφορ στος λλους; Μπροστ στν κακότητα κα χαριστία τν νθρώπων πο δειξαν στν Κύριό μας, τί εναι περιφρόνησή μας π το λλους;

Ν γιατί πατρικ μς συμβουλεύουν ο μεγαλύτεροι δελφοί μας, ο γιοι, ν ρεμομε, ν γαληνεύουμε κα ν μακροθυμομε.

χεις πόνο, δελφέ μου, βλέπε τν Σταυρ το Κυρίου. κενος πόνεσε, ν ταν θος. σως ατς πόνος ν εναι στιφς καρπς τς μαρτίας σου. Δν λέγω τι εσαι μαρτωλός, λέγω σως εσαι, πότε κοίταξε ν φεληθες μ τ μετάνοιά σου.

χεις φτώχεια, που εναι στς μέρες μας δύσκολη πόθεση; Βλέπε τν Κύριό μας γυμν πάνω στ Σταυρ κα ναλογίσου μήπως σ φταιξες, δν πρόσεξες κα σως π τν τεμπελιά σου τν σωτη ζωή σου, εθύνεσαι γι τν φτώχειά σου, ν κενος <<οδν τοπον πραξε>> κα θεληματικ δηγήθηκε κε στ κρίωμα γυμνός.

χεις περιπέτεια κα ντιμετωπίζεις δοκιμασία π ρρώστιες πο μφανίστηκαν ξαφνικ στν ζωή σου; Κοίταξε τν σταυρωμένο κα κάνε πομονή. κενος γιάτρεψε πολλούς και θεράπευσε ναρίθμητους νθρώπους καί μως εναι πληγωμένος πάνω στ Σταυρό. Σ σως κα ν μήν πρόσεξες τν γεία σου, ταν τν εχες.

χεις χθρος πο σ φθονον κα σ μισον; Βλέπε τν Κύριό μας στ Σταυρ κα σκέψου, τι κα κενον <<δι φθόνον παρέδοσαν ες τ σταυρώθηναι>>. Σ σως ν δημιούργησες κα χθρες μ τν πρόσεκτη ζωή σου.

χεις φίλους κα σ γκατέλειψαν σ μία κρίσιμη στιγμ τς ζως σου; Βλέπε τν Κύριό μας πάνω στν Γολγοθ καταμόναχο. λοι τν φησαν μόνον κα ο μαθητές του κα ο εεργετημένοι κα θεραπευμένοι κόλουθοι Το μέχρι λίγο πρίν.<<πέμεινα συλλυπούμενον κα οχ ερον κα παρακαλοντα κα οχ ερέθη>> θ γράψει προφήτης σαΐας κτακόσια χρόνια, πρν ν γεννηθε Χριστός. Σ σως ν μ συμπεριφέρθηκες σωστ κα γι’  ατ σ γκατέλειψαν. Κουράγιο, μως, γιατί ο νθρωποι εναι πάντα διοι. Μπερδεύονται στ πόδια σου, ταν δν τος χρειάζεσαι, κα ξαφανίζονται, ταν θέλεις να ποτρι νερό.

,τι χεις σ τ χει κα κενος μ μία διαφορά. Σ μπορε ν εσαι νοχος γι λίγα γι πολλά, ν κενος εναι μόνος ναμάρτητος. <<κενος οδν τοπον πραξεν>>.

πομον, λοιπν, κα καρτερία. Τν καλ καραβοκύρη τν κάνει τρικυμία, τ γενναο στρατηγ πόλεμος κα τν καλ χριστιαν κα τν γιο  τν κάνει δοκιμασία.